Konwenty: Ecchicon X-Mas Party

Trzecia edycja warszawskiego konwentu Ecchicon otrzymała przydomek X-mas Party i była utrzymana w klimatach okołoświąteczno-mikołajkowych. Oczywiście, jako że nadal był to Ecchicon, nie zabrakło również elementów lekko erotycznych. Uczestnicy imprezy byli więc non stop, ehem, exposed na hukających „ho ho ho” Mikołajów, półnagie panie Mikołajowe, a także różnego rodzaju mniej lub bardziej świąteczne oraz mniej lub bardziej ubrane inne stworzenia.

Wbrew przeszło dwuletniej już tradycji, tegoroczny Ecchicon udało się zorganizować bez standardowych wpadek miejscowo-czasowych. Impreza nie była ani razu przekładana ani przesiedlana — odbyła się zgodnie z planem w dniach 8-9 grudnia 2007, w szkole nr 190 przy ul. Zwierzynieckiej w Warszawie. Miejscówka była o niebo lepsza od domu kultury, w którym odbywał się pierwszy Ecchicon. Była to również miła odmiana od DK Świt, który wszyscy znamy już na pamięć. Szkoła była idealnym miejscem na konwent: duża, z akuratną salą gimnastyczną i wystarczającą ilością sal. Miała jednak jedną wadę — była brudna. Fakt, może to pasuje do klimatu konwentu ;-), ale aż strach było się czegokolwiek dotknąć. Wszystkie powierzchnie były zakurzone, po podłogach turlały się koty, które nijak się miały do ślicznych kocich dziewczynek brykających po korytarzach. Ale zakurzony czy też nie — budynek bez większych problemów pomieścił ponad 1000 osób, które zjawiły się na konwencie. Jest to rekord wśród warszawskich eventów tego typu; również na tle Polski Ecchi plasuje się w pierwszej piątce.

Niestety, dla mnie Ecchicon rozpoczął się wpadką. Przy wejściu do szkoły zastałam ogromną kolejkę, w środku jeszcze gorszy tłum (przyprawiony zapachem człowieka¹, identyfikatory były towarem deficytowym, a na dodatek okazało się, że otrzymałam nieaktualny plan atrakcji. Przyczyną wszystkich tych niedogodności była rekordowa frekwencja, więc chyba można to wybaczyć organizatorom, którzy w tej trudnej sytuacji nie stracili głowy, starali się minimalizować dyskomfort uczestników — natychmiast dodrukowali identyfikatory i poprawiony plan konwentu. Plan, który prezentował się całkiem zachęcająco. Na pierwszy rzut oka nie było widać żadnych dziur w programie, nawet na godziny późnonocne i wczesnoranne były zaplanowane jakieś rozrywki. Jakby się uprzeć można też to uznać za wadę — wielu uczestników miało problem z wyborem atrakcji oraz ze znalezieniem czasu na sen. Skutecznym środkiem rozbudzającym były bowiem dwie sale konkursowe, dwie panelówski, UltraStar room, DDR room, sala GO, świetlica, konsolówka, main i second main. Ponadto kilka atrakcji odbyło się na świeżym powietrzu.

Oczywiście gdybym chciała zwiedzić wszystkie panele i konkursy musiałabym się rozczworzyć². Opiszę więc jedynie niektóre atrakcje. Na pierwszy ogień pójdzie cosplay, który jak zwykle przyciągnął dużą liczbę widzów. Również uczestnicy dopisali, zarówno jeśli chodzi o ich liczbę, jak i o jakość prezentowanych strojów. Nie zabrakło również ciekawych scenek. Zwycięski skecz „Nikt nie spodziewa się łódzkiego pogotowia” był naprawdę imponujący. Nagrodę za najlepszy strój zgarnęła doświadczona cosplayerka Niemti, przebrana za Clouda z FF7. Tegoroczny Ecchicon jest kolejnym już polskim konwentem, na którym większość strojów jest na wysokim poziomie. Widać, że nadeszły czasy, kiedy uczestnikom zaczyna się chcieć, starają się i przygotowują występy odpowiednio wcześniej. W końcu można oglądać konwentowe cosplaye bez zażenowania. Nareszcie czasy papieru toaletowego i taśmy odchodzą w niepamięć. Kolejną wartą wspomnienia atrakcja był konkurs #NERVowy wzorowany na spotykanym na konwentach fantastycznych tzw. konkursie porytym. Zabawa miała na celu sprawdzenie uczestników pod kątem stopnia przyswojenia podstawowych umiejętności członków kanału #nerv. Sprawdzano m.in. takie skille jak brudzenie skarpet, namawianie dziewczyn do obnażania się, przenoszenie Odyna z punktu A do punktu B czy wulkanizacja śpiworów. Rzeczywiście — niezbędne minimum ;-). Ciekawą atrakcją był również Cat fight. Konkurs był oparty na prostym pomyśle — macie kocie łapki, uszka, ogonki i pacajcie się póki nie strącicie uszu przeciwnika. Nie brzmi super, a jednak radocha była na całą salę gimnastyczną. Innym szalonym konkursem był, sprawdzony już na poprzednich edycjach, bieg w kaftanie. Zazwyczaj atrakcja ta cieszyła się sporą popularnością, jednak na tej edycji zawiodła zarówno publiczność jak i uczestnicy. Głównym winowajcą była pogoda — było po prostu za zimno na wyjście na dwór. Chociaż może człowiekowi w kaftanie już wszystko jedno ;-). Umiarkowany sukces odniosło również karaoke. Konkurs nie wzbudził większego zainteresowania, głównie ze względu na zbyt wczesną porę (13!). Pierwsze miejsce wyśpiewała sobie Black Geisha. Jednak największy entuzjazm na sali wzbudził klaszczący chór Twoich Starych prowadzony przez jedynego i niepowtarzalnego pana Piotra Rubika. Oprócz wymienionych przeze mnie atrakcji przez większość czasu odbywały się panele, dyskusje, konkursy. Pozytywne recenzje zebrały takie punkty programu jak Tancerze ognia oraz konkurs dubbingowania hentai. Z kolei skrytykowano m.in. wpieprzanie ramenu (za brak popity i smród na sali). W każdej chwili można było również pójść pośpiewać na UltraStarze lub poskakać na DDRze (jeśli ten ostatni akurat nie nawalał). Oczywiście nie wszystkie przygotowane przez organizatorów atrakcje się odbyły. Uczestnicy nie doczekali się m.in. Battle Karaoke, a szkoda, bo pomysł był nowatorski i ciekawy.

Ecchicon posiadał również część koncertową. Rozpoczęła ją Dream Hunter, która podczas swojego debiutanckiego występu uraczyła publiczność kilkoma świetnie wykonanymi nastrojowymi balladami. Następnie na scenę wkroczyły In’You. Zespół zaśpiewał kilka spokojniejszych kawałków w towarzystwie swojego nadwornego gitarzysty Takueia. Następnie artystki przeszły do żywszych piosenek. W repertuarze oprócz takich pewniaków jak „Ike ike”, znalazły się utwory świąteczne oraz japońska wersja „YMCA”. Całości dopełniały ecchi kurisumasu pomponiaste tancerki oraz duet para para. In’You, mimo spartańskich warunków technicznych (fatalnego nagłośnienia — głośnik mono WTF?), dały publiczności niepowtarzalną okazję do pozbycia się nadmiaru energii oraz radosną zabawę przy japońskiej muzyce.

Niewątpliwie jednym z najbardziej oczekiwanych punktów programu był ecchi cosplay, który odbył się w późnych godzinach nocnych. Mając zapewne jeszcze w głowach wspomnienia z ecchi cosplayów na poprzednich edycjach konwentu, ludzie tłumnie zgromadzili się na mainie i kręcili się niespokojnie w oczekiwaniu na nowe ecchi wrażenia. W tym roku jednak widzowie nie uświadczyli takich ilości golizny i „scen” jak na poprzednich Ecchiconach. Tym razem organizatorzy zastosowali nową formę zabawy — (nazwę to wdzięcznie cosplayem moderowanym). Zgaduję, że miało to zapobiec bezwiednemu dryfowaniu uczestników w stronę czynów, których się będą potem wstydzić ;-). Na tej edycji konwentu ecchi cosplay składał się z dwóch rund. Pierwsza polegała na przedstawianiu scenek na wylosowany temat (np. kategoria wypadek, miś, krzesło, upskirt), druga na tzw fristajlu, czyli improwizacji. Pierwsza nagroda w konkursie przypadła dwóm lolitom i ich panu. Całość wyglądała i brzmiała zachęcająco, choć nie zrobiła na mnie piorunującego wrażenia. Ecchi cosplay był ecchi, ale scenki były niestety mało pomysłowe i, nomen omen, względnie dowcipne. Nie dopisali także uczestnicy. Zgłosiło ich się zbyt mało, przez co zamiast planowanych 90 minut ecchi cosplay trwał tylko 30. Mimo to można bez wahania powiedzieć, że zarówno publiczność, jak i sami występujący doskonale się bawili. Narastająca ecchi atmosfera wyraźnie się odznaczała, była łatwo wyczuwalna, widoczna na pierwszy rzut oka, wręcz namacalna. Niektórzy wprost nie mogli ukryć radości z brania udziału w tak ekscytującym show :-).

Oprócz opisu głównych atrakcji warto poruszyć też inne kwestie. Po pierwsze warunki socjalno-sanitarne — prysznice już są w standardzie jeśli chodzi o organizację konwentów³. Kibelki wporzo, ale bez fajerwerków. Poza korzystaniem z kibelków uczestnicy konwentu mogli również skorzystać z bufetu konwentowego (lol). Nie prezentował się on pięknie, tylko trochę lepiej niż kibelki ;-), asortymentem również nie porażał, ale jeśli ktoś miał ochotę na herbatę, ciastko lub zupkę chińską to mógł się zaopatrzyć w to właśnie w bufecie konwentowym⁴. Po drugie wystawcy — w tym roku zdecydowanie było w czym wybierać. Na konwencie zjawili się zarówno reprezentanci dużych wydawnictw, jak również amatorscy sprzedawcy gadżetów. U wystawców można było zaobserwować postęp techniczny np. wydawnictwo Studio JG zainwestowało w nowoczesną supermarkietową maszynę do robienia „piiip”. Bardzo pro, bardzo impressive, szacun! Nom, nom, tylko patrzeć a na konwentach będziemy przechodzić przez bramki ;-). Poza tym wśród wystawców znaleźli się dwaj anglojęzyczni⁵ Japończycy sprzedający gadżety, płyty, pluszaki rodem z KKW. Tegom jeszcze nie widziała⁶... Oprócz tego na Ecchi spotkała mnie jeszcze jedna niespodzianka — sprawdzanie dowodów przed nocą hentai. W sumie logiczne, a jakoś nie przypominam sobie żeby ktoś to robił wcześniej. Orgowie wykazali się tu dużą odpowiedzialnością i przezornością, co pozwoliło im uniknąć kłopotliwej sytuacji — duży plus!

Jeśli chodzi o konwencję to w tym roku Ecchicon wypadł świetnie. Odbyło się kilka świątecznych atrakcji (m.in. ubieranie choinki), po korytarzach kręcili się mikołajowo przebrani ludzie, a klimat koncertu In’You był dodatkową wisienką do x-masowego ecchi tortu. Atrakcje w klimatach lekko erotycznych też nie zawiodły, łowcy upskirtów jak zwykle liczni i namolni. Standardowe punkty programu również w większości się udały. Oczywiście nie wszystko się odbyło zgodnie z planem, ale nie zepsuło mi to mojej opinii o tegorocznym Ecchi — bawiłam się świetnie. Wprawdzie słychać było głosy narzekań na każących spierdalać orgów i dających dupy helperów, ale nic z tego nie dotknęło mnie osobiście⁷ więc nadal daję konwentowi 5.

Prawdopodobnie była to ostatnia edycja Ecchiconu. Organizatorzy chcą, aby Ecchicony zostały zapamiętane jak najlepiej i nie ma co się temu dziwić. Jednak gdybym to ja była głównym orgiem Ecchi (lol), zaryzykowałabym jeszcze jedną edycję. Lekka erotyka to bardzo wdzięczny temat (i można się super przebrać ;3), który jeszcze nie został do końca wyczerpany. Mieliśmy już zwykłe Ecchi, walentynkowe Ecchi, x-masowe Ecchi. Może teraz pora na Ecchi szkołę? Ecchi szpital albo Ecchi komisariat? Klasztor? Albo Ecchi więzienie dla kobiet... Mam nadzieję, że wysoka frekwencja i pozytywne komentarze po imprezie zachęcą organizatorów do zrobienia jeszcze jednej edycji Ecchiconu.

Post scriptum

Trzeci Ecchicon miał smutny epilog dla organizatorów. Uczestnicy pozostawili szkołę nie tylko wyjątkowo brudną, ale też w znaczący sposób uszczuplili jej dobytek. Lista zniszczonych lub ukradzionych rzeczy zajęła 8 stron A4. Ofiarą konwentowiczów padły krzesła, ławki, nożyczki, kalkulatory, a nawet 100 magnesów do tablicy. Z tego tytułu organizatorzy musieli dopłacić szkole drugie tyle, co za wynajem budynku. To chyba niechlubny rekord Polski. Krajobrazu po bitwie dopełniły klozety zapchane prezerwatywami i podpaskami, rysunki yaoi zbunkrowane w klasach i tym podobne smaczki. W tej sytuacji dyrekcja szkoły nie prędko zgodzi się na koleją mangową imprezę, co oznacza, że planowane na sierpień przyszłego roku Animatsuri prawdopodobnie będzie musiało się odbyć w innym budynku. Choć nie zdziwiłabym się, gdyby po czymś takim ekipie Ecchiconu w ogóle odechciało się robienia konwentów.

Zobacz także

Ocena

Komentarze

[1] Re: Ecchicon X-Mas Party

Yanek [*.acn.waw.pl], 11.12.2007, 01:38:49

"That's the machine that goes 'ping'"